Kur’ani.
Pranë zemrës.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًۭا

Pasha ata (engjëj) që marrin shpirtrat me rrëmbim (përmbytshëm)!

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًۭا

Dhe ata që marrin shpirtra me lehtësim!

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًۭا

Dhe ata që notojnë me shpejtësi!

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًۭا

Dhe nxitësit të cilët me shpejtësi në vendin e vet i çojnë!

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا

Dhe pasha ata që çdo çështje rregullojnë!

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ

Ditën që vrullshëm bëhet dridhja.

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ

Që pas saj pason tjetra.

قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ

Atë ditë zemrat janë të tronditura.

أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌۭ

Shikimet e tyre janë të poshtruara (frikësuara).

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ

Ata (idhujtarët në dynja) thonë: “A thua do të bëhemi përsëri kështu si jemi?”

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًۭا نَّخِرَةًۭ

A edhe pasi të jemi bërë eshtra të kalbur?”

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ

Ata thanë: “Atëherë, ai kthim do të jetë dëshpërues për ne!”

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ

Po ajo (ringjallja) nuk do të jetë tjetër pos një thirrje (klithje).

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ

Dhe ja, ata mbi sipërfaqen e tokës.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ

A të ka ardhur ty rrëfimi i Musait?

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى

Kur Zoti i tij e pat thirrur në luginën e bekuar Tuva (rrënzë kodrës Turi Sina).

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

Shko te faraoni se vërtet ai e ka tepruar.

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ

Dhe thuaj: “E ke ndër mend të pastrohesh?”

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ

Unë të udhëzoi te Zoti yt e ti t’ia keshë frikën Atij!

فَأَرَىٰهُ ٱلْءَايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ

Dhe ai ia tregoi mrekullinë e madhe.