Kur’ani.
Pranë zemrës.

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ

Betohem në ditën e kijametit;

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ

Betohem në shpirtin që është shumë qortues!

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ

A mendon njeriu se nuk do t’i tubojmë eshtrat e tij?

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ

Po, do t’ia tubojmë! Duke qenë se Ne jemi të zotët t’ia rikrijojmë si kanë qenë edhe majat e gishtave të tij!

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ

Por, njeriu dëshiron të vazhdojë edhe mëtej në mëkate.

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَٰمَةِ

Andaj edhe pyet: “Kur është dita e kijametit?”

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ

E, kur të merren sytë (të parët)?

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ

E të zëhet hëna (errësohet),

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ

Dhe të bashkohet dielli e hëna.

يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ

Atë ditë njeriu do të thotë: “Nga të iket!”

كَلَّا لَا وَزَرَ

Jo, nuk ka strehim!

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ

Atë ditë vetëm te Zoti yt është caku!

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

Atë ditë njeriu do të njihet me atë që çoi para dhe me atë që la prapa.

بَلِ ٱلْإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌۭ

Po njeriu është dëshmitar i vetvetes.

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ

Edhe nëse i paraqet arsyetimet e veta.

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ

Ti (Muhammed) mos shqipto atë (Kur’anin) me gjuhën tënde për ta nxënë atë me të shpejtë!

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ

Sepse Ne e kemi për detyrë tubimin dhe leximin e tij!

فَإِذَا قَرَأْنَٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ

E kur ta lexojnë atë ty, ti përcille me të dëgjuar leximin e tij.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ

Dhe pastaj është obligim i yni që ta shkoqisim atë.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ

Jo, nuk është ashtu! Por ju jeni që e doni të ngutshmen (dynjanë).