Kur’ani.
Pranë zemrës.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

Vërtet, ai ishte prej robëve tanë që janë besimtarë.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ

E pastaj i përmbytëm në një ujë të tjerët (që nuk besuan).

۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ

Edhe Ibrahimi ishte i grupit të tij.

إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍ

Kur Zotit të vet iu bind me zemër të pastër.

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ

Kur babait të vet dhe popullit të vet i tha: “çka është ajo që ju adhuroni?”

أَئِفْكًا ءَالِهَةًۭ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ

A në vend të All-llahut doni zota të trilluar?

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

çka është mendimi juaj ndaj Zotit të botëce?

فَنَظَرَ نَظْرَةًۭ فِى ٱلنُّجُومِ

Dhe atëherë u lëshoi një shikim yjeve,

فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌۭ

E tha: “Unë jam i sëmurë!”

فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ

Ata u kthyen dhe u larguan prek tij.

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ

Ai u drejtua kah zotat e tyre dhe u tha: “A nuk po hani ju?”

مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ

çka keni pra, që nuk po flitni?

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ

Iu afrua atyre ngadalë, duke u mëshuar me të djathtën (me fuqi).

فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ

Ata (populli) iu afruan atij me të shpejtë (sigurisht e qortuan).

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ

Ai (Ibrahimi) tha: “A adhuroni atë që vetë e keni gdhendur?”

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ

E All-llahu ju krijoi juve edhe atë që e punoni.

قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَٰنًۭا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ

Ata thanë: “Ndërtonja atij një vend dhe hudhne atë në zjarr!

فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًۭا فَجَعَلْنَٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ

Ata i menduan atij një kurth, kurse Ne i mposhtëm ata të nënçmuar”.

وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ

Ai tha: “Unë po shkoj aty ku më urdhëroi Zoti im, e Ai më udhëzon!”

رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

Zoti im, më dhuro mua (një fëmijë) prej të mirëve!