Kur’ani.
Pranë zemrës.

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ

Mandej atë e bëri të vdesë dhe atij i bëri varr (të varrosët).

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

Pastaj kur të dojë Ai e ringjallë atë.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ

Jo! Ai nuk zbatoi atë që urdhëroi Ai.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

Njeriu le të shikoje ushqimin e vet.

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا

Ne lëshuam shi të mjaftueshëm.

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا

Pastaj e çamë tokën sipas nevojës së bimës,

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا

Dhe bëmë që në të të mbijnë drithëra

وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا

Edhe rrush e perime,

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا

Edhe ullinj e hurma,

وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا

Edhe kopshte të dendura,

وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا

Dhe pemë e kullosa,

مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ

Si mjete gjallërimi për ju dhe për bagëtinë tuaj.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

E kur të vijë ushtima (krisma e kijametit);

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ

Atë ditë njeriu ikën prej vëllait të vet,

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

Prej nënës dhe prej babait të vet,

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

Prej gruas dhe prej fëmjëve të vet.

لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ

Atë ditë secilit njeri i mjafton çështja e vet.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ

Atë ditë do të ketë fytyra të shndritura,

ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ

Të buzëqeshura e të gëzuara.

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ

Atë ditë do të ketë edhe fytyra të pluhëruara,