Kuran.
Kalbe yakın.

قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْ ۖ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا ٱلْأُولَىٰ

(All-llahu i) Tha: “Kape atë, e mos u frikëso, se Ne do ta kthejmë atë përsëri në gjendjen e mëparshme!”

وَٱضْمُمْ يَدَكَ إِلَىٰ جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَآءَ مِنْ غَيْرِ سُوٓءٍ ءَايَةً أُخْرَىٰ

Dhe, fute dorën tënd e do ta nxjerrësh atë të bardhë pa asnjë të metë. Kjo është një mrekulli tjetër.

لِنُرِيَكَ مِنْ ءَايَٰتِنَا ٱلْكُبْرَى

(këtë e bëmë) Në mënyrë që të mundësojmë të shohësh disa nga argumentet Tona të mëdha.

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

“Shko te faraoni se ai ka ngritur kokë (është bërë arrogant)”.

قَالَ رَبِّ ٱشْرَحْ لِى صَدْرِى

Ai (Musai) tha: “Ma zgjëro (më ndihmo) gjoksin tim!

وَيَسِّرْ لِىٓ أَمْرِى

Dhe më lehtëso në këtë punë timen!

وَٱحْلُلْ عُقْدَةًۭ مِّن لِّسَانِى

Më zgjidh nyjen e gjuhës sime!

يَفْقَهُوا۟ قَوْلِى

Që ta kuptojnë fjalën time!

وَٱجْعَل لِّى وَزِيرًۭا مِّنْ أَهْلِى

Më cakto një ndihmëtar nga familja ime,

هَٰرُونَ أَخِى

Harunin, vëllain tim,

ٱشْدُدْ بِهِۦٓ أَزْرِى

Që me të të ma forcosh fuqinë time,

وَأَشْرِكْهُ فِىٓ أَمْرِى

Bëma shok atë në punën time,

كَىْ نُسَبِّحَكَ كَثِيرًۭا

Në mënyrë që të madhërojnë Ty më shumë,

وَنَذْكُرَكَ كَثِيرًا

Dhe të përkujtojnë Ty shpesh.

إِنَّكَ كُنتَ بِنَا بَصِيرًۭا

Vërtet, Ti je Ai që na sheh dhe na i di punët”.

قَالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يَٰمُوسَىٰ

Ai (All-llahu) tha: “O Musa, t’u dha ajo që kërkove!”

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرَىٰٓ

Ne edhe një herë ta dhuruam ty mirësinë Tona.

إِذْ أَوْحَيْنَآ إِلَىٰٓ أُمِّكَ مَا يُوحَىٰٓ

Atëherë kur nënën e frymëzuam me atë që nuk kuptohet ndrushe pos me inspirim (me frymëzim - shpallje).

أَنِ ٱقْذِفِيهِ فِى ٱلتَّابُوتِ فَٱقْذِفِيهِ فِى ٱلْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ ٱلْيَمُّ بِٱلسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّۭ لِّى وَعَدُوٌّۭ لَّهُۥ ۚ وَأَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةًۭ مِّنِّى وَلِتُصْنَعَ عَلَىٰ عَيْنِىٓ

(Ne i thamë) “Vëre atë (fëmijë, Musain) në arkë, e mandej hidhe në lumë e lumi e hjedhë në breg, atë e merre armiku Im dhe i tij. E nga ana Ime mbolla (në zemra të njerëzve) dashuri ndaj teje, e që të edukoheshe nën mbikëqyrjen Time”.

إِذْ تَمْشِىٓ أُخْتُكَ فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰ مَن يَكْفُلُهُۥ ۖ فَرَجَعْنَٰكَ إِلَىٰٓ أُمِّكَ كَىْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ۚ وَقَتَلْتَ نَفْسًۭا فَنَجَّيْنَٰكَ مِنَ ٱلْغَمِّ وَفَتَنَّٰكَ فُتُونًۭا ۚ فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِىٓ أَهْلِ مَدْيَنَ ثُمَّ جِئْتَ عَلَىٰ قَدَرٍۢ يَٰمُوسَىٰ

Kur motra jote ecte (të përcillte) e thoshte: “A doni t’ju tregoj atë që do të kujdeset për të? E Ne të kthyem te nëna jote, që të gëzohej ajo e të mos mbetej e pikëlluar. Ti pate mbytur një njeri, e Ne të shpëtuam nga mërzia dhe të sprovuan me sprova të mëdha. Ti qëndrove me vite ndër banorët e Medjenit, e pastaj erdhe, o Musa, në kohën e caktuar”.